1. Jakie jest moje serce, jaka jest moja miłość?

Błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński, którego beatyfikację przeżywaliśmy we wrześniu kończącego się roku, będąc uwięzionym, w swoich „Zapiskach Więziennych”, pod datą 31 grudnia 1953 roku odnotował:

„Ostatni dzień roku nakazuje mi uczynić choćby krotki rachunek sumienia z przewodniej cnoty – miłości. (…) Wydaje mi się, że jestem w pełnej prawdzie, że nadal jestem w miłości (…) Z tym uczuciem mogę zamknąć ten rok, który dziś kona”.

Nie jest tak, iż z biegiem lat serca nasze automatycznie stają się wrażliwsze, dobre i pełne miłości. Może następować proces odwrotny – stwardnienia, kamienienia i znieczulenia. Powodów może być wiele: zranienia z dzieciństwa, obecne doświadczenia życiowe w domu czy w pracy, niespodziewana krzywda, rozczarowanie czy zawód wobec bliskich osób, a także samym sobą, rozgoryczenie życiem, płynącymi latami. Naszą czujną troską winna być dbałość o serce – o tą najbardziej wewnętrzną ostoję nas samych. By w naszym sercu trwała miłość. To Adoracja Serca Jezusowego przynosi uzdrowienie i uleczenie naszym sercom, otwiera i budzi w nich miłość. Ona może rozwijać się zawsze, niezależnie od okoliczności i sytuacji. W ostatnich godzinach umierającego starego roku miejmy odwagę uczynić zbawczą refleksję nad stanem naszego serca, zadajmy pytania co w nim dominuje, czy jest tam cnota miłości.

2. Uwierzmy w moc świętych sakramentów

• Chrzest święty przyjęło 13 dzieci z naszej wspólnoty parafialnej (w minionym roku 14) w tym 4 dziewczynki i 9 chłopców. Ze związków sakramentalnych 7 dzieci, z cywilnych 5, spoza związków sakramentalnych i cywilnych 1 dziecko. Spoza parafii ochrzczono 23 dzieci
• We Mszach Świętych niedzielnych włączając liturgię sobotnią wieczorną uczestniczyło (liczenie wiernych odbyło się w niedzielę 26 września): 620 wiernych nie licząc Mszy św. łacińskiej, w której wzięło udział 120 osób.  (W 2019 – 1001 w tym 97 na liturgii łacińskiej).
• Udzielono 26 tyś. Komunii św. (w 2020 – 22 tyś., w latach przed pandemią ponad 40 tysięcy).
• Do Pierwszej Komunii Świętej przystąpiło 22 dzieci, jedno dziecko do wczesnej Komunii św.
• Z posługą sakramentalną do chorych księża udali się 150 razy (przed pandemią ponad 400)
• Trudno podać dane statystyczne dotyczące spowiedzi św., pamiętajmy, iż jest to sakrament przywracający nam godność Dzieci Bożych
• W mijającym roku ze względu na obostrzenia epidemiczne nie odbyło się bierzmowanie; młodzież z klas I szkół średnich obecnie przygotowuje się do przyjęcia tegoż sakramentu
• Sakrament małżeństwa udzielono 7 wiernym z naszej wspólnoty parafialnej oraz 17 parom spoza naszej parafii.
• W mijającym roku zmarło 29 naszych parafian w tym 15 kobiet i 14 mężczyzn; odprawiono 26 pogrzebów dla wiernych spoza naszej parafii; pamiętajmy, iż za danymi statystycznymi stoją konkretne osoby, które opuściły nasze rodziny i wspólnotę parafialną, my jesteśmy zobowiązani do pamięci modlitewnej o nich –  Wieczne odpoczywanie racz Im dać Panie.
• Decyzją Biskupa Diecezji Bielsko-Żywieckiej, idącej za wskazaniami Listu Apostolskiego „Traditionis Custodes” Papieża Franciszka, od 28 listopada celebracje Mszy Świętych w tradycyjnym rycie rzymskim, które od września 2015 roku były w kościele św. Barbary, zostały przeniesione do kaplicy św. Ojca Pio w Bielsku-Białej Wapienicy. Jako pełniący funkcję opiekuna i moderatora grup wiernych związanych z tradycyjnym rytem rzymskim a obecnie jako delegat biskupa dla tych wiernych wyrażam podziękowanie za gościnę i przyjęcie w tutejszej świątyni. Równocześnie pragnę zaznaczyć, iż z wyjątkiem pierwszej niedzieli miesiąca, wszystkie składki niedzielne, świąteczne i z uroczystości były oddawane na potrzeby parafii. Dziękuję osobom z tegoż Duszpasterstwa za ich dotychczasowe zaangażowanie na rzecz parafii i kościoła św. Barbary.

3. Dla umocnienie wiary

• Wszystkie działania duszpasterskie odbywały się w cieniu ustępującej to znów powracającej i rozwijającej się pandemii. Choć od 19 czerwca kończącego się roku odwołana została dyspensa ogólna od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Eucharystii, to jednak życie duszpasterskie wciąż podlegało i podlega różnym restrykcjom czy po prostu wymaga zdroworozsądkowych ograniczeń. Nie może rozwijać się w zupełnej swobodzie, czego przykładem są organizowane odwiedziny duszpasterskie. W minionym roku w ogóle się nie odbywały.
• W okresie Wielkiego Postu mimo ograniczeń odbyły się rekolekcje wielkopostne (w roku 2020 nie odbyły się). Rekolekcje prowadził o. Grzegorz Piątek, sercanin. Poświęcone były tajemnicy Serca Jezusowego. Tym bardziej cenne, iż obchodziliśmy w Polsce 100 – lecie oddania naszej Ojczyzny Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Pamiętajmy, iż nasza wspólnota parafialna jest wezwana do szczególnego rozpamiętywania i czci Najświętszego Serca Jezusowego.
• W pierwszy piątek maja zakończył się cykl kazań poświęconych spowiedzi świętej, który rozpoczął się jeszcze przed pandemią, przerywany z powodu obostrzeń.
• Podczas kazań na tegorocznych nabożeństwach fatimskich poznawaliśmy cudowne i nadzwyczajne ingerencje Matki Bożej w życiu poszczególnych osób jak i całych społeczeństw, aby umocnić naszą wiarę i ufność.
• Uroczystość Bożego Ciała odbyła się z procesją wokół kościoła, a główna Msza św. celebrowana była przy ołtarzu polowym (podczas wakacji przy odpowiedniej pogodzie przy tym ołtarzu odprawiano Msze św. niedzielne o godz. 11:30)
• Uroczystość odpustową ku czci Najświętszego Serca Jezusowego prowadzili o. Tomasz Golonka i o. Marek Fiałkowski z okazji przypadających Jubileuszy 30 – lecia kapłaństwa oraz ks. Antoni Sapota z okazji przypadających imienin. Po liturgii odbyło się świętowanie i poczęstunek w sadzie plebańskim. Księża celebransi dzielili się refleksją na temat kapłaństwa. Wcześniej swoją jubileuszową Eucharystię 10- lecia kapłaństwa celebrował ks. Dawid Szewczyk.
• 17 lipca po raz pierwszy świętowaliśmy uroczystość „Rozesłania Apostołów i Viktorię Grunwaldzką”. W programie były: celebracja Mszy św., śpiew Bogurodzicy, czytanie Kronik Długosza o bitwie grunwaldzkiej oraz gry i turnieje w sadzie plebańskim. Szkoda, iż tak mało było parafian. „Cudze chwalicie swego nie znacie”.
• W okresie adwentu na Mszach św. roratnich podczas kazań zatytułowanych „Droga do Betlejem” poznawaliśmy ważne i szczególne miejsca w historii zbawienia znajdujące się w Ziemi Świętej.
• Uroczystość odpustową ku czci św. Barbary, patronki naszego kościoła i parafii celebrował ks. Wojciech Maćkowski.

4. Dobra materialne służą chwale Bożej i pożytkowi człowieka

• W styczniu mijającego roku zakończono prace osuszania i izolacji pionowej, przeciwwilgociowej fundamentów plebanii; wykonano naprawę tynku na budynku katechetycznym.
• W maju dokończono prace pełnej rewitalizacji prezbiterium oraz konserwacji ołtarza głównego: zbito beton podłogi prezbiterium do poziomu lastrika, wykonano nową dębową podłogę, dokonano modernizacji instalacji elektrycznej (za co dziękuję p. Leszkowi Fijakowi), ustawiono po konserwacji nadstawę ołtarzową z przywróconymi czterema obrazami (św. Stanisława, biskupa i męczennika, św. Wojciecha, biskupa i męczennika, i dwóch niewiast trzymające atrybuty męczeństwa i dziewictwa), dwoma hermami aniołów, koroną nad tabernakulum oraz innymi elementami i detalami snycerskimi wystroju. Odtworzono na podstawie zdjęć historyczny ołtarz pod tabernakulum wraz z antepedium ołtarzowym – obrazem wykonanym farbami olejnymi poświęconym Niepokalanemu Sercu NMP. Przeniesiono z ołtarza bocznego obraz głównej Patronki kościoła – św. Barbary do ołtarza głównego w nadstawę. W ten sposób przywrócono oryginalne miejsce tegoż obrazu spójne z całym przesłaniem polichromii ściennej i dedykacji kościoła. Zamontowano mechanizm opuszczania i podnoszenia Tryptyku „Rozesłania Apostołów” (serdecznie dziękuję p. Renacie i Piotrowi Wawrzaszkom). Mechanizm ten umożliwia – według danego okresu i dnia liturgicznego – ekspozycję wizerunku św. Barbary bądź Tryptyku. Przywrócono po konserwacji historyczne balaski naszego kościoła. Wykonano konopeum na tabernakulum czyli tkaninowy welon/zasłonę. W tym miejscu pragnę serdecznie podziękować Państwu Joannie i Leszkowi Czernek za ich uszycie oraz za stałą bezinteresowną dbałość o czystość i schludność obrusów ołtarzowych, szat liturgicznych i tzw. bieliznę kielichową. Pani Joanna wyczyściła również dwa historyczne welony na puszki. Po pełnej konserwacji umieszczono obok nadstawy ołtarzowej na postumentach z cokołami o bogatej ornamentyce rzeźby św. Łukasza Ewangelisty i św. Jana Ewangelisty. Wykonano i umieszczono w prezbiterium nowy ołtarz „twarzą do wiernych”, nową ambonę oraz nowe sedilia dla kapłana i posługujących. Elementy te zostały stylowo dopasowane do całego prezbiterium i kościoła.
• Umieszczono w ołtarzu bocznym, we wnęce, po pełnej konserwacji technicznej i estetycznej, zakupioną historyczną i zabytkową figurę św. Józefa wraz z Dzieciątkiem Jezus (prace wykonała p. Barbara Budziaszek, autorka konserwacji figury Matki Bożej). Dziękuję Parafianom, którzy pragną pozostać anonimowi, za zakup tejże rzeźby. Z Bożej Opatrzności figurę św. Józefa wprowadzono do naszego kościoła w roku św. Józefa.
• We wrześniu zakończono prace remontowe przy organach, m.in.: wykonano z baraniej skóry uszczelnienie wiatrownicy oraz nowe skórzane membrany urządzenia rozdzielającego powietrze do piszczałek, poprawiono funkcjonowanie klawiatury. Prace te stanowią element bieżącej dbałości o instrument ale także drugą część zaplanowanych prac gruntownego przeglądu i remontu organów.
• W grudniu zakończono wymianę i przebudowę dachu wraz z termomodernizacją na budynku przy ul. Żywieckiej 342, który należy do parafii. Prace zostały dofinansowane przez Miasto Bielsko-Biała (składam serdeczne podziękowanie) pozostałe środki stanowiły odkładany czynsz mieszkańców. Przypomnę, iż pod koniec ubiegłego roku wykonano dla tego budynku przyłącze do miejskiej kanalizacji sanitarnej.
• Również w grudniu kończącego się roku zakończono remont posadzki w sobotniach oraz kruchcie kościoła. W kruchcie w całości a w sobotni w części usunięto beton. Nową posadzkę wykonano – zgodnie w projektem architektonicznym i uzyskanymi pozwoleniami od Urzędu Miasta oraz Wojewódzkiego Konserwatora Ochrony Zabytków – z płyt z piaskowca płomieniowanego o grubości 5 centymetrów. Wykonano techniczną i estetyczną konserwację płyt nagrobnych oraz dwóch krzyży nagrobnych znajdujących się wokół kościoła. W kilku przypadkach udało się przywrócić i odtworzyć brakujące pełne napisy na tych grobach. Zakończono generalny remont drogi procesyjnej wokół kościoła. Płyty z betonu zostały zamienione płytami z piaskowca groszkowanego o grubości 8 centymetrów. Krawężnik u zwieńczenia łupany okala od zewnątrz całą drogę. Prace były trudne z powodu konieczności realizacji w określonych terminach. Wyżej wymienione prace otrzymały dofinansowanie od Miasta Bielsko-Biała za co serdecznie dziękuję. W nadchodzącym roku planowane jest wykonanie nagrobku na grobie dla księży.

Serdecznie „Bóg zapłać” za wszystkie ofiary składane podczas  Mszy św. na tacę, dane w kopertach oraz przekazywane na konto bankowe parafii. To dzięki Waszej systematycznej ofiarności można podejmować codzienną troskę o nasz kościół, plebanię oraz wykonać wymagające większych kosztów inwestycje. Słowa „Bóg zapłać” nie są jedynie sloganem, ale prawdziwie prośbą skierowaną do Pana by On sam według swojej szczodrobliwości odpowiedział za dobroć i ofiarność.

5. Kościół to osoby i wspólnoty

Na cóż budynki i inne dobra materialne gdy nie ma ludzi? To oni są najważniejsi. Z wdzięcznością myślę o wszystkich, którzy na co dzień służą całej wspólnocie parafialnej i kościołowi: ks. Łukasz Zych, duszpasterz i katecheta, p. Janusz Kubica, któremu zawdzięczamy troskę o parafialny cmentarz, kościelni p. Kazimierz Łędzki i Adam Michalski, organiści p. Mateusz Bugaj i Damian Stolarski, p. Maria Wawrzeczko dbająca o czystość kościoła i salek w Domu Katechetycznym, p. Joanna Czernek, która – jak już wspomniałem – dba o schludność i piękno wszystkich tkanin i szat używanych w świątyni, p. Teresa Tomera z Duszpasterstwa Łacińskiego, dekorująca kościół i podejmująca prace kancelaryjne. Dziś ze szczególną wdzięcznością myślę o p. Elżbiecie Golonka, która w mijającym roku zakończyła pracę katechetki w szkole pełniąc ją z oddaniem i gorliwością od wielu lat, nadal sprawuje opiekę nad Dziećmi Maryi. „Bóg zapłać”. Części katechez klas młodszych w Jej miejsce podjęła się p. Sonia Kania. Pragnę z wdzięcznością wspomnieć o animatorach służby liturgicznej i parafialnych, którzy prowadzą grupy młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania dzieląc się świadectwem wiary, o osobach angażujących się w życie wspólnoty parafialnej czy dla czci Bogu z grup duszpasterskich: Rada Ekonomiczna, Rada Duszpasterska, Róże Żywego Różańca, Służba liturgiczna Ołtarza (ministranci, lektorzy, dorośli posługujący przy ołtarzu, nadzwyczajni szafarze Eucharystii), Apostolstwo Dobrej Śmierci, Apostolat Maryjny, Rycerstwo Świętego Michała Archanioła, Akcja Katolicka, Dzieci Maryi, Czciciele Bożego Miłosierdzia. Zawsze z wielką życzliwością i wdzięcznością pamiętam o osobach, które odpowiadają na prośby o podjęcie się porządków wokół kościoła czy zbiórki do puszek np. na rzecz cmentarza. Bardzo dziękuję wszystkim osobom zaangażowanym za ich bezinteresowną  i wszelaką pracę na rzecz Parafii.

Zadajemy sobie szczere pytanie: Czy trwam w miłości? Jako pasterz tej parafii pragnę na końcu tego roku przeprosić za wszelkie moje uchybienia czy zaniedbania, dziękuję za wszelkie wsparcie i zaangażowanie oraz proszę o trwanie w wierzy i działanie na rzecz naszej parafii. Niech Pan nam błogosławi, a święta Barbara, Patronka naszej parafii i kościoła wyprasza wszelkie potrzebne łaski. Dobrego i Szczęśliwego Anno Domini 2022.

Szczęść Boże!  –  ks. Grzegorz Klaja